SF-Hot [2woon] NC17

posted on 29 Jun 2010 21:15 by mukkymukky13 in SF

Title : Hot NC 17

Paring : Yeongwoon x Jongwoon

Author : mukkymukky13

Author note : ประสบการณ์การแต่งเอ็นซีครั้งแรกใรชีวิต .. ประเดิมด้วยทูอุน ป๊าดดด น่ารักๆไม่หวือหวาอะไรมาก หวังว่าจะโอเคนะคะ


แต๊งคุณเพื่อนตี่ที่ประเมินเรตให้ค่ะ ขอให้สนุกนะคะ ^ ^

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยองอุนอ่า เช้านี้มีอะไรกินบ้างอ่า เสียงหนุ่มแก้มป่องพูดขึ้นอย่างงัวเงียเพราะเพิ่งตื่น ผมสีน้ำตาลแดงที่ดูยุ่งไม่เป็นทรงนั้นยิ่งยุ่งขึ้นไปอีกเมื่อเขาสะบัดหน้าเพื่อไล่ความง่วงออกแรงๆ มือเล็กสองข้างยกขึ้นมาขยี้ตาเบาๆก่อนจะไปหยุดยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์ครัวที่คนรักของตนยืนอยู่

 

ตื่นแล้วหรอ วันนี้ผมทำแซนด์วิชของโปรดของจงอุนเลยนะ ป่ะไปกินกัน พูดจบยองอุนก็ยกจานแซนด์วิชขึ้นพร้อมกับจูงมือน้อยๆของจงอุนเดินออกจากครัวเพื่อไปยังห้องนั่งเล่น แต่จงอุนก็รั้งไว้ก่อน

 

เดี๋ยวสิ ชั้นยังไม่ล้างหน้าแปรงฟันเลยนะ

 

ไปแปรงก่อนสิ เดี๋ยวผมรอ

 

อื้อๆ ..

 

นี่ .. จงอุน

 

หือ?

 

จะยั่วผมแต่เช้าเลยหรือไง?

 

อะไร ใครยั่วแกไอ้หมี ทันทีที่ได้ยินดังนั้นหนุ่มแก้มป่องก็เปลี่ยนโหมดจากหนุ่มน่ารักขี้อ้อนเป็นเปาฮาร์ดคอร์ทันที

 

ก็ตัวไม่ติดกระดุมอ้ะ ขาวๆงั้นเดี๋ยวปั๊ดซุกไซร้

 

อะไรเล่า! ก็มันร้อนนี่ พอเลยๆๆ จะไปแปรงฟันแล้ว

 

ติดกระดุมซะด้วยนะจ๊ะที่รัก ไม่งั้นผมอาจจะกินอย่างอื่นแทนแซนด์วิช เอิ๊กๆๆๆๆๆๆ คังอินตะโกนไล่หลังหนุ่มตัวเล็กไปพร้อมกับเสียงหัวเราะสะใจอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะเดินไปยังห้องนั่งเล่นแล้วเปิดโทรทัศน์หาดูอะไรไปเรื่อย

 

 

 

 

.............................

 

 

 

 

ฮึ่ย!! ไอ้หมีนะไอ้หมี ทำอารมณ์เสียได้แต่เช้าเชียว อากาศมันร้อนๆใครจะติดกระดุมเล่า โว๊ะๆๆๆ ช่างมัน แปรงฟันดีกว่า ว่าแล้วจงอุนก็จัดการทำธุระของตนจนเสร็จสิ้น แล้วก็เดินลงบันไดไปเพื่อทานอาหารเช้าร่วมกับยองอุนที่อยู่ด้านล่าง

 

ยองอุน~~~ เค้ามาแล้วว ยองอุน .. ยองอุน เฮ้ .. เพิ่งจะตื่นไหงหลับได้อีกนะ จริงๆเลยเจ้าหมีนี่

จงอุนพองลมใส่แก้มป่องๆสองข้างก่อนจะเดินไปเขย่าตัวหมีใหญ่เบาๆเพื่อเรียกให้ตื่น

 

นี่ยองอุน เดี๋ยวแซนด์วิชก็ชืดหมดหรอก แทนที่จะกินมันสักอันก่อนนอน เฮ้อ.. จงอุนพูดพลางมองไปทางแซนด์วิชน้อยๆด้วยสายตาสงสาร ตัวเขาเองก็อยากจะกินเหลือเกิน แต่ก็อยากจะกินพร้อมคนทำมันด้วยน่ะสิ

 

ยองอุนนน ถ้าไม่ตื่นงั้นเค้ากินก่อนนะ

 

งืมม..แจ่บๆ

 

เชอะ ไม่สนละ กินดีกว่า หิวเว้ยว่าแล้วจงอุนก็จัดการหยิบเจ้าขนมปังน้อยขึ้นมากินอย่างสบายอารมณ์ เขานั่งดูทีวีไปด้วยระหว่างกิน จนไม่ได้สังเกตว่าตัวเองได้กินแซนด์วิชจำนวนไม่น้อยนั้นจนหมดในเวลาเพียงไม่นาน

 

ฮื้มมมม แจ่บๆๆ ..อ้าว!! จงอุนอ่า กินหมดเลย กะจะไม่แบ่งกันเลยหรอ ทันทีที่แซนด์วิชคำสุดท้ายเข้าปากหนุ่มแก้มป่องไป เจ้าหมีใหญ่ก็พลิกตัวตื่นขึ้นแล้วโวยวายทันที

 

อ้าว ช่วยไม่ได้ ปลุกแล้วไม่ตื่นเองนี่ ... อ๊ะ!” ยังไม่ทันอะไรหนุ่มแก้มป่องก็ถูกหมีใหญ่สวมกอดจากด้านหลังพร้อมฝังจมูกลงไปบนแก้มนิ่มๆนั้นเบาๆหนึ่งที

 

ทำอะไรเนี่ยยองอุน!!” หนุ่มแก้มป่องโวยวายทันทีด้วยความเขิน แก้มสองข้างขึ้นสีนิดๆแลดูน่ารักหยิกเสียนี่กระไร (ศัพท์ไรท์เตอร์ ... - -)

 

ก็หอมแก้มไง ไม่ได้หรอ?

 

บ้าแล้ว ไปแปรงฟันเลยไป ปากเหม็น

 

อะไรเล่า ไม่เหม็นซะหน่อย ออกจะหอมกลิ่นลาเวนเดอร์ ไปก็ได้ มีอะไรก็เรียกผมแล้วกันนะที่รัก จุ๊บ ก่อนจะไปก็ยังมิวายขโมยความหอมจากเนื้อนิ่มที่แก้มฝั่งซ้ายของจงอุนให้ชื่นใจเล่น และเมื่อหันหลังให้กับจงอุนแล้ว บนใบหน้าของยองอุนก็ปรากฏรอยยิ้มยกมุมปากขึ้นข้างหนึ่ง แลดูเหมือนมีอะไรอยู่ในใจ..

 

หมีบ้าเอ๊ย! มาแปลกแต่เช้าเลยแฮะวันนี้ เดี๋ยวกอดเดี๋ยวหอม ปกติไม่เห็นจะรักเราขนาดนี้เลยนะ - -” จงอุนบ่นเบาๆด้วยความแปลกใจกับใบหน้าที่ยังมีสีแดงจางๆอยู่ด้วยความเขิน

 

โอย .. ทำไมอากาศมันร้อนแบบนี้ล่ะเนี่ย หน้าหนาวแท้ๆ จงอุนพูดไปก็หยิบสมุดบางๆขึ้นมาใช้แทนพัดเพื่อคลายร้อน

 

โอ๊ย เหงื่อออกง่า ทำไมยองอุนแปรงฟันช้าจังวะครับ อยากอาบน้ำแล้วนะ ถูกแล้ว เขาเหงื่อออกทั้งๆที่นั่งอยู่เฉยๆ แถมยังออกแรงพัดขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็มิได้ช่วยให้คลายร้อนเลย เขาโบกสมุดเล่มบางให้แรงขึ้นอีกจนกระดาษแผ่นเล็กๆที่แทรกอยู่ในหน้าหนึ่งของสมุดเล่มนั้นปลิวตกลงมา

 

หือ? กระดาษ? ปกติก็ไม่มีนี่นา หนุ่มแก้มป่องหยิบกระดาษนั้นขึ้นมาก็พบว่ากระดาษนั้นมีข้อความเขียนอยู่ ก็เลยนั่งลงอ่านข้อความนั้นเบาๆ

 

ถ้าร้อนมากก็เรียกผมนะครับที่รัก เดี๋ยวจะช่วยทำให้เย็นขึ้น

 

-0-

 

อะไรเนี่ย?? รู้ได้ไงว่าเราจะร้อน .. ร้อน? หนุ่มแก้มป่องหยุดนิ่งพร้อมกับความคิดหนึ่งที่ผุดเข้ามาในหัว ก่อนจะวิ่งเข้าไปในครัวแล้วมุ่งไปยังถังขยะ เขาเห็นซองอะไรสักอย่างสีเงินๆอย่างน้อยๆก็ประมาณ 2-3 ซอง ก็เลยรู้ทันทีว่าไอ้หมีนี่คิดอะไรอยู่แน่ๆ ถึงว่าล่ะมาแปลก

 

ฮึ่ย! ยองอุน ชั้นจะไม่ไปเรียกแกเด็ดขาด โอยร้อน!” เมื่อเขาพูดจบก็เดินฟึดฟัดไปนั่งที่เดิมแล้วก็เร่งแอร์ให้เย็นขึ้นอีกพร้อมเปิดพัดลมอีกสองตัวจ่อเข้ามาหาตน ทั้งๆที่ทำอย่างนั้นแล้วเขากลับรู้สึกร้อนขึ้นกว่าเดิมจนแทบจะกระชากเสื้อให้หลุดเป็นชิ้นๆให้รู้แล้วรู้รอด

 

หึหึ จะดูว่าจะทนได้สักกี่น้ำ... หมีใหญ่ที่หลบอยู่บนบันไดพูดขึ้นเบาๆขณะเฝ้ามองอาการของคนรักที่ถูกแซนด์วิชอาบยาเข้าไปเต็มๆ

 

โอ๊ยร้อนว๊อยยย!!!” จงอุนตะโกนขึ้นด้วยสีหน้าเหงื่อของเขาไหลออกมาเรื่อยๆและมากขึ้นๆ ลมหายใจเข้าออกก็ชักจะแรงขึ้นทุกที เปาน้อยใต้ร่มผ้าก็เริ่มซนจนเขารู้สึกอึดอัด เขาจึงตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังห้องนอนของตน โดยในใจก็คิดไปว่า ตูจะไม่ให้ไอ้หมีนั่นได้อย่างใจอยากแน่ๆ

 

โอ๊ะ! เดินมาแล้ว หลบๆๆ เมื่อยองอุนเห็นคนรักของตนเดินมาก็รีบหลบเข้าห้องน้ำที่